خسرو شکیبایی از آن­هاست که مرگش را باور نمی­کنم. چه معنی دارد که رضا صباحی بمیرد؟ مرادبیگ از آن همه زخم در آن جنگ نمرد، حالا قرار است در بیمارستان بمیرد؟! چه کسی می­تواند مدعی شود که مرده ... وقتی در هر لحظه­ی بازی­هایش برای ما زنده است و صدایش همیشه هست ... می­شود همیشه او را دید و لذت برد؟ هنرمندها هرگز نمی­میرند. فوقش می­توانم باور کنم بازنشسته شده و دیگر بازی نمی­کند. هرجا که هست، سعادتمند باشد، این مرد دوست­داشتنی ...

این وبلاگ دوست داشتنی را تازه کشف کرده­ام. فقط اگر وقت دارید به آن سر بزنید، چون در غیر این صورت ممکن است مثل من تا ۴ صبح شما را مشغول به خواندن کند و آن وقت کلی سرزنش بشوید که چرا با این که می­دانید خواب شب خیلی مهم است و سلامتی ارزشی به سزا دارد و سر ساعت باید خوابید و نباید زیاد بیدار ماند و ...، این قدر بیدار مانده­اید!