بعد از 24 ساعت بیداری مداوم و یک کشیک طولانی در اورژانس، کلنجار رفتن هم­زمان با چندین بیمار بدحال و یکی دو تا تلفات، وقتی شیفتت در ساعت 8 صبح تمام می­شود، هیچ­چیز جای این را نمی­گیرد که بروی استخر؛ چند دقیقه­ای با شناور شدن، پاهایت را  از زجر تحمل وزنت خلاص کنی و بعدش بروی خانه، روز مبل دراز بکشی و جلوی تلویزیون روشن خوایت ببرد!

(پیش خودمان بماند؛ قسمت 1.5 ساعت فوتبال قبل از استخر را سانسور کردم! گفتم می­گویید «دیوانه است! چه وقت فوتبال بازی کردن بود؟!». شما که محرمید؛ اما لطفاً صدایش را جایی در نیاورید!)