در یکی از وبلاگ‌هایی که لینکش هم کرده‌ام خواندم:

«به خاطر مسلمان بودنشان نه ...

به خاطر این‌که از دشمنانشان بدم می‌آید هم نه ...

به خاطر تبلیغات جهت‌دار و تکراری برخی افراد و رسانه‌ها هم نه ...

به خاطر خیلی چیزهای دیگر هم نه ...

فقط به خاطر این‌که وقتی در وجدانت را می‌گشایی، با یک حساب دو دو تا متوجه می‌شوی که قضیه بسیار اسفبار و غیر انسانیست. فقط به خاطر انسانیت، جمله‌ای در وبلاگت بنویس ...

می‌دانم، دل خوشی از کسانی که چنین چیزهایی می‌نویسند نداری. شاید به نظرت مساله لوث شده‌است. شاید دوست نداری طعم پست‌هایت تلخ باشد. اما لحظه‌ای به کودکان در خون غلتیده غزه بیاندیش و فقط یک جمله فقط برای انسانیت بنویس.

شاید این هم یک بازی است، اما نه بازی وبلاگی که بازی روزگار»

راستش بالاخره تسلیم شدم. همه چیز را گفته. نوشتم. همین.